CANNIBAL MONSTERS
Bij het ontwerpen van Cannibal Monsters wilde ik een puzzel maken waarbij je puzzelstukken moet verplaatsen. Veel andere spellen die ik voor SmartGames ontworpen had zijn namelijk een soort legpuzzels en ik hou van afwisseling in mijn werk.
INSPIRATIE VOOR DIT STAPELGEK SPEL
In tegenstelling tot wat je op het eerste zicht zou kunnen denken, is dit spel niet geïnspireerd door Hot Spot (van ThinkFun) en ook niet door Oops (van Foxmind). De verschillen zijn trouwens veel groter dan de oppervlakkige overeenkomsten met deze 2 spellen.
Cannibal Monsters is een mix geworden van 4 andere dingen:
1) Ik wil al lang iet doen met het gegeven "eten en gegeten worden". Kinderen vinden het namelijk fascinerend om te weten wat er gebeurd met je eten nadat je het in je mond hebt gestoken.
2) Ik was al jaren bezig met een spel rond stapelen, maar elk concept dat ik probeerde, bleek niet te werken.
3) Het laatste zetje in de goede richting, kreeg ik toen ik mijn neefjes "Tzaar" zag spelen. Hoewel het strategisch niet altijd het beste is om één stapel zo groot mogelijk te maken, merkte ik dat ze dat aspect heel leuk vonden.
4)Ik lees vaak “Calvin en Hobbes” voor voor mijn 2 zoontjes. Vooral de verhalen waar Calvin roept "zitten er monsters onder mijn bed?" zijn populair.
ELKE STAP IS EEN HAP
Het resultaat is een spel waarbij monstertjes elkaar moeten opeten, totdat er maar één monster (stapel) overblijft. Om dit concept te doen werken, zijn er 3 soorten monsters. Monsters kunnen elkaar enkel opeten wanneer hun onderkant past op de bovenkant van het monster dat ze willen opeten. Bij elke stap en hap moet er een monster minder zijn.
Wat deze puzzel moeilijk maakt, is dat je niet weet waar je stapel zal eindigen en welk monster er uiteindelijk bovenaan of onderaan de stapel zal staan. Wat dit spel interessant maakt, is dat je met elke stap mogelijkheden wegneemt, maar er tegelijkertijd weer andere creëert. Door een monster bovenop een ander te plaatsen, is er namelijk één eindpositie minder op het spelbord voor de andere monsters. Maar tegelijkertijd kan het zijn dat je hierdoor een hindernis wegneemt, zodat bepaalde monsters nu wel naar een ander kunnen springen.
EEN MONSTER MET KARAKTER
Elk monster ziet er verschillend uit. Ik vond het belangrijk om daar tijd in te steken, omdat hiermee de uitstraling van het spel verbetert, zonder dat hierdoor duurder wordt (ontwikkelingskost niet meegerekend natuurlijk). Het zou veel makkelijker geweest zijn om ze allemaal dezelfde vorm te geven, maar dan zou het er ook goedkoper uitgezien hebben. Mijn ervaring leert me dat wanneer je voor een gemakkelijkheidsoplossing kiest tijdens de ontwikkeling, je dit altijd ziet in het eindresultaat. De echte monsters zien er om te smullen uit ;-)
Door elk monster een eigen karakter te geven (door een verschillend aantal hoorns en ogen), worden ze bovendien makkelijk identificeerbaar tijdens het controleren van de oplossing.
HANDIG VERPAKT
Bij de meeste verpakkingen van SmartGames kan je door het venster aan de voorkant de puzzelstukken op het spelbord zien. Dat zou hier weinig zin gehad hebben, aangezien het feit dat je de monsters kan stapelen niet in bovenaanzicht duidelijk is. Bovendien staan de gezichten op de zijkanten van de monsters. Vandaar dat monstertjes als pralines in de bodem van het spel liggen, wanneer je het koopt. Het deksel met spelbord en het opdrachtboekje zitten op dat moment nog achteraan deze bodem. Maar wanneer je klaar met spelen bent, kan je alles gewoon in deze bodem steken en het deksel er bovenop leggen. Zo voorkom je dat er monsters onder je bed belanden.
De volledige spelregels van Cannibal Monsters kan je op www.smartgames.eu terugvinden.
Indien je Cannibal Monsters leuk vond, dan interesseren één van volgende SmartGames je misschien ook wel:
© 2009: Raf Peeters